ഇത്തവണയും വിഷുവും വര്ഷവും വന്നില്ല.....നഗരത്തിലെ മലയാളിക്കടയില് നിന്നും അഞ്ചുരൂപ കൊടുത്തുവാങ്ങിയ
ഒരു പിടി കൊന്നപ്പൂവും ആലിലക്കണ്ണന്റെ ചിത്രവും ഒരു പാത്രത്തില് ഒരുക്കുവച്ച് ഞാന് വിഷുക്കണി കണ്ടു.
കണ്ണുപൊത്തിക്കൊണ്ടുവരാന് അമ്മയില്ലാതെ കൈനീട്ടമായി അച്ഛന്റെ പൊന്നുമ്മയില്ലാതെ അനിയനുമൊത്ത് പടക്കം പൊട്ടിക്കാതെ വീടുകള് കയറിയിറങ്ങി പായസം രുചിക്കാത്ത കൂട്ടുചേര്ന്നുള്ള ഊഞ്ഞാലാട്ടമില്ലാതെ ഇതെന്റെ മൂന്നാമത്തെ വിഷു.
മൂന്നു വിഷുവും എന്റെ നഷ്ടങ്ങളായിരുന്നു. അതില് രണ്ടുവിഷുക്കാലം തന്നതാകട്ടെ മരണം വരെ ഓര്ത്തുവയ്ക്കാനുള്ള വേദനയും. ഒരു വിഷുക്കാലത്ത് ഞാന് മതിമറന്നു സന്തോഷിച്ചു, അടുത്ത വിഷുക്കാലത്ത് എന്റെയുള്ളില് വിഷാദം ചേക്കേറി. തിരിച്ചറിയാനാകാത്ത ഒരു ഭാവം മാത്രം ഉള്ളില് ബാക്കിയായി പുതിയ വിഷുവും കഴിഞ്ഞുപോയി.......
കൊടുംചൂടില് പൂത്തുലഞ്ഞു നില്ക്കുന്ന കൊന്നമരങ്ങള് ഒരു നോക്കു കാണാന് കഴിയാതെ പോയി.... പൂത്തുലഞ്ഞ ഒരു കൊന്നമരം പോലും കാണാതെ എന്ത് വിഷു? ഊഷരതയില് പൂക്കുന്ന കൊന്ന, വിഷുവിന് പീതവര്ണം നല്കുന്ന കൊന്ന... കൊന്നപ്പൂക്കള് കൊഴിഞ്ഞു വീണ വഴികള്.....എല്ലാം ചൂടില് വാടിക്കരിയുമ്പോള് കൊന്നച്ചെടികള് മാത്രം ചെറിയൊരഹങ്കാരത്തോടെ സൂര്യനെ വെല്ലുവിളിച്ചങ്ങനെ മഞ്ഞവര്ണം വിടര്ത്തി.....
മരണത്തിന് മരവിച്ച മഞ്ഞനിറമാണെന്നെനിക്ക് തോന്നിയിട്ടുണ്ട് ചന്ദനത്തിരി ഗന്ധവും എന്നെയോര്മ്മിപ്പിക്കുന്നത് മരണത്തിലെ നഷ്ടമാണ്. എന്നാല് വിഷുക്കാലത്തെ കൊന്നയുടെ മഞ്ഞ വിഷുക്കണിയിലെ ചന്ദനത്തിരിയുടെ ഗന്ധം മരണത്തെ മനസ്സില് നിന്നകറ്റുന്നു കവി പറഞ്ഞപോലെ ഇനിയും വിഷു വരും വര്ഷം വരും അതുകാത്തു ഞാന് ഇറയത്തുതന്നെ നില്ക്കയാണിപ്പൊഴും.
